Asteya

We vervolgen de vijf yama’s, de ethische disciplines die ons helpen ons te leren beheersen met betrekking tot de buitenwereld.
De eerste twee yama’s hebben we gehad: ahimsa, geweldloosheid, en satya, eerlijkheid. Deze twee yama’s gaan hand in hand.
De derde yama is asteya. Dit betekent niet stelen, niet begerig zijn. Met stelen denken we gelijk aan het stelen van goederen van anderen. Maar stelen is een ruim begrip. We nemen printerpapier of pennen mee vanaf kantoor en we vinden dat dit moet kunnen. We stelen van de baas door iedere dag vijf minuutjes eerder weg te gaan. We stelen iemands tijd door maar te blijven kletsen omdat we behoefte hebben aan aandacht. We stelen andermans uitspraken, ideeën of gedachtegoed.

We begeren anderen, we begeren wat anderen hebben of kunnen, we begeren materiële zaken. Vervolgens zijn we bang om datgene dat we begeren en vergaard hebben, te verliezen. Dus verzekeren we ons huis, onze spullen, onze ziektekosten en het liefst zouden we ook een verzekering afsluiten voor onze geliefden, voor ons zelf en onze gezondheid. We durven niet los te laten, niet te vertrouwen. Ik las een mooi citaat: asteya maakt dat kostbare schatten je toevallen. Met andere woorden: als we meer mee bewegen met de stroom, niet zo vasthouden aan onze eigen wil, ideeën, gedachten en angsten, dan is er ook niets om bang voor te zijn. Dat vertrouwen, dat is de kostbare schat en die kostbare schat hebben we allemaal in ons. Helaas afgedekt door vele laagjes.

Laten we vandaag in deze pranayamales eens kijken of we in contact kunnen komen met de kostbare schat in ons. Door naar binnen te keren, stil te worden en zo bij ons ware Zelf te komen. En hebben we daar een glimp van opgevangen? Probeer dit dan niet nog eens te begeren. Heb vertrouwen en dan valt het je vanzelf weer toe!

Namasté,

Majanka

Posted in Inspiratie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*