Leven zonder angst

Patanjali begint zijn yogasutra’s met: Yoga citta vritti nirodah: yoga is het stilleggen van de schommelingen van de geest. Met schommelingen bedoelen we die eindeloze gedachtenstroom; die apengeest die van de ene gedachte op de andere springt. Met schommelingen bedoelen we onze emoties: het ene moment zijn we blij, het andere moment boos of verdrietig. Als iemand ons naar behandelt zijn we van slag. En tot overmaat van ramp gaan we hier nog over nadenken of zelfs over piekeren. Krijgen we een compliment dan fleuren we op. Kortom: ons ego/ onze geest heeft het er maar druk mee als we zo afhankelijk zijn van wat anderen zeggen, denken en doen!

De schommelingen van de geest weerhouden ons van eenwording, verlichting. Patanjali noemt in zijn sutra’s 5 aandoeningen/ klesa’s die de geest aanzetten tot deze schommelingen.

De vader van deze klesa’s is avidya: onwetendheid. Dit gaat over onwetendheid van spirituele kennis, niet geloven, niet vertrouwen in of geen weet hebben van onze ziel en de Universele Ziel (Purusa). Is er geen avidya, dan zijn de overige 4 klesa’s nagenoeg onmogelijk om te overwinnen. De andere klesa’s zijn:

Asmita: trots, een trots die kan omslaan in arrogantie, trots die verband houdt met zelfzuchtig gedrag en met oordelen (ik ben beter/ mooier/ slimmer dan de ander). Dit is iets anders dan een kortdurend gevoel van trots omdat je in de kopstand hebt gestaan.
Raga: gehechtheid aan plezier, genot, verliefdheid. Dit is iets anders dan liefde.

Dvesa: het tegenovergestelde van raga: afkeer, vijandigheid die uiteindelijk om kan slaan in haat. Dit is het gevolg van ongelukkig zijn. Het is iets anders dan boos zijn omdat iemand jouw grenzen overschrijdt.
En dan tot slot: abhinivesa wat zoiets betekent als vastklampen aan het leven, oftewel angst voor de dood. Het is logisch dat we ons vastklampen aan het leven, dat is menselijk. Ons biologische lichaam hoort dit te doen. Maar vaak onderdrukken we de gedachte dat we allemaal ooit eens dood gaan. Dit gebeurt zelfs bij mensen die ongeneeslijk ziek zijn. Maar wat dood gaat is ons ego, ons lichaam, ons omhulsel. Wat blijft bestaan is onze ziel. Als we daar voor 100% op vertrouwen dan hoeven we niet bang te zijn voor de dood. Leven met dit vertrouwen is leven zonder angst. Dat probeert yoga te bewerkstelligen.

Namasté,

Majanka

Posted in Inspiratie