Zacht

Hoe kun je zacht worden en tegelijkertijd ook inspanning leveren? Hoe kun je rustig ademen terwijl je je optimaal concentreert? Hoe doe je dit in het dagelijks leven? En als dit niet lukt, mag je dan verwachten dat dit tijdens de asana’s wel lukt?

Spanningen zetten zich vast in ons lichaam. Het kunnen oude spanningen zijn, van zeer lang geleden. Oude emoties en gedragingen die jarenlang in een lichaam sudderen. Gedrag dat ons ertoe aanzet steeds weer over onze grenzen te gaan. Soms zijn we ons niet bewust van onze grenzen en komen we er pas laat achter als ze overschreden zijn. Soms voelen we onze grenzen wel, maar kunnen en durven we er niet naar te handelen.

De yoga openbaart al onze spanningen. Als voorbeeld: we voelen die monnikskapspier terwijl we de armen boven ons hoofd nemen. Spant die bewuste monnikskapspier zich in het dagelijks leven continu aan, dan is het onmogelijk om ‘m tijdens de asana’s goed te ontspannen. Wel worden we, door de yoga, ons bewust van deze spanning.

Tijdens de asana’s rustig blijven doorademen, zelfs tijdens zware inspannende houdingen, is een hele kunst. Maar hoe doen we dit gedurende de dag? Is onze adem altijd rustig, gecontroleerd en gelijkmatig of zetten we ‘m regelmatig vast? Waarom verwachten we dan wel dat we tijdens de asana’s rustig blijven ademen? Alleen maar omdat je hierop wordt gewezen?

Tijdens de asana’s, maar ook in het dagelijks leven, zoeken we continu naar een balans tussen in- en ontspanning, tussen zacht en ook stevig zijn. In de stevigheid van het lichaam kan de geest (en ook de adem) toch ontspannen zijn. Is dit een waar gevecht of treden we deze ‘strijd’ met liefde, mildheid en een dosis humor tegemoet? Durf je werkelijk zacht te worden? Wat houdt je tegen?

Namasté,

Majanka

Posted in Inspiratie